در پس ته مانده های فالم، پرسه زنان

میبینمت از دور

فنجان را میبوسم و کنار میگذارم

همیشه محکومم به

از دور داشتنت

ساعت ۳ صبحه و من باز درگیر بی خوابی. سالهاست آرزوی خوابیدن طولانی و دراز رو با خودمیدکمیکشم ودر آخر هیچ. سال جدید خوب شروع نشد، از دست دادن دو آشنا شروع خوبی نبود. راستی یکی واسم نوشته بود اینجا هنوز زنده ای، آره زنده ام، ولی نمیدونم چرا بودنم اذیتم میکنه، دلم میخواد ی جا آروم بگیرم و خلاص.این چند روز گذشته شدید با شرکت کلنجار رفتم وهنوز به جایی نرسیدم، باز رسیدم به همون نقطه ی آغاز و لیست سیاهی که هنوز اسم من توش جا خوش کرده و فک نکنم به این زودی ها پاک بشه. حسم حس زباله ای شده، آره، "حس زباله ای" بهترین واژه اس. شدم مث زباله که وقتی کار راه انداختم وظیفه بود و الان بدرد نخور، باز هم شک